NIEUWS

In memoriam.

Theo Gremmen.

Met het overlijden van Theo Gremmen op 19 oktober jl. verliest SCV’58 een verenigingsman in hart en nieren. Een mooie en markante persoonlijkheid met een geel-blauw hart, die in totaal meer dan 50 jaar lid is geweest van onze club!

Theo startte zijn voetbalcarrière bij SCV’58 en speelde op 16 jarige leeftijd al in het 1e elftal. Later zou hij uitgroeien tot een van de beste spelers die onze club ooit gekend heeft. Heel even maakte Theo de overstap naar GVV’57, maar keerde al snel weer terug naar de vereniging die zijn vader had opgericht. Na nog enkele jaren in de lagere elftallen te hebben gevoetbald, maakte een blessure een einde aan zijn actieve loopbaan. Vergroeid als hij was met SCV’58 ging hij aan de slag als vrijwilliger en leider van het 1e elftal. In het seizoen 1986/1987 was Theo hoofdtrainer van het 1e elftal en wist hij net niet te promoveren. Het was in deze periode dat Theo bij het bestuur kwam en enkele jaren later trad hij letterlijk en figuurlijk in de voetsporen van zijn vader en werd hij de trotse voorzitter van SCV’58. Een voorzitter die nog gewoon volop meedraaide in het vrijwilligerswerk, het onderhoud van de accommodatie en de bardiensten. Dat was Theo: no-nonsens en “doe maar gewoon”. Met deze bestuursstijl wist Theo vele vrijwilligers aan “zijn” club te binden en konden we als SCV’58 verder groeien. De erkenning voor Theo was en is er altijd geweest en werd in 1989 symbolisch ondersteund door de toekenning van D’n SCV’er.

Na zijn voorzittersperiode ging Theo gewoon verder met zijn vrijwilligerswerk en werd hij kantinebeheerder. Samen met zijn kameraad Ruud heeft hij er jaren voor gezorgd dat niemand iets tekort kwam en de inkomsten voor de club gegarandeerd bleven. Op die manier bleef Theo betrokken bij het wel en wee van de club en vormde de kantine als het ware zijn 2e thuis.

Op de komende Vrijwilligersavond zou Theo worden gehuldigd voor zijn 40-jarig onafgebroken lidmaatschap. Maar wij zullen Theo dan niet meer “thuis” bij SCV’58 aantreffen: een lege kruk, een groot gemis en een heleboel goede herinneringen is al wat er nu nog is.

Die leegte staat natuurlijk in schril contrast tot dat wat Tineke, Sandra, Bob, hun partners, de kleinkinderen en familie zullen voelen. Wij wensen hen dan ook ontzettend veel sterkte om die leegte te aanvaarden en, hoe moeilijk ook, de draad van het leven weer op te pakken. Theo zou niet anders willen….

ARCHIEF

  •  

    • 2019 (48)
    • 2018 (60)
    • 2017 (70)
    • 2016 (83)
    • 2015 (79)
    • 2014 (105)
    • 2013 (65)
    • 2012 (49)
    • 2011 (56)
    • 2010 (16)
  • LAATSTE REACTIE'S

    Lijn